زمینه و هدف: میزان بروز سل در گلستان 26. 7 و در گنبد 24 در صد هزار نفر است. کمبود دریافت انرژی و مواد مغذی از دلایل افزایش خطر سل هستند. سوء تغذیه یک عامل مهم مرگ و میر بالا در جمعیت مسلول است. با کاهش سطح پروتئین های احشایی، شاخص های تن سنجی و ریز مغذی ها، خطر مرگ و میر افزایش می یابد. این مطالعه به منظور ارزیابی وضعیت تغذیه بیماران مسلول شهرستان گنبد کاووس در استان گلستان انجام شد. روش بررسی: این مطالعه توصیفی-تحلیلی روی 48 بیمار با میانگین سنی 20±, 57 سال مبتلا به سل شهرستان گنبد کاووس در سال 1393 انجام شد. اطلاعات دموگرافیک، سابقه ابتلا به بیماری سل، نمایه توده بدنی، آلبومین، هموگلوبین، پروتئین توتال، شمارش سلول های خونی و مقدار دریافت مواد غذایی ثبت گردید. یافته ها: زنان 58 درصد و روستاییان 52 درصد را شامل شدند. بین نمایه توده بدنی و سابقه قبلی ابتلا به سل در بیماران با شدت های متفاوت بیماری اختلاف آماری معنی داری مشاهده شد (P<0. 05). تفاوت توزیع شدت کم خونی در بین بیماران با شدت های مختلف بیماری، از لحاظ آماری معنی دار نبود. بین دو گروه جنسی، اختلاف معنی دار آماری از لحاظ توزیع شدت بیماری مشاهده نشد. متغیر سن حتی در حضور سایر متغیرها، اثر معنی داری بر شدت بیماری داشت (P<0. 05). نتیجه گیری: با افزایش سن شدت بیماری افزایش می یابد. با افزایش شدت بیماری، نمایه توده بدنی بیماران کاهش و شدت سوءتغذیه و کم خونی افزایش می یابد. لذا بیماران مسلول به حمایت تغذیه ای نیاز دارند.